Menu

Lotta w świecie książek

"Zła córka" Justine Levy

lottagirl

CAM01606

Jak być dobrą matką będąc złą córką? Jak poradzić sobie z odejściem własnej matki gdy samemu zostaje się matką? O skomplikowanej relacji matka-córka.

 

Fabuła: Louise jest w ciąży. Jej matka w tym samym czasie umiera na raka. Dziewczyna nie wie jak sobie poradzi oraz czy będzie dobrą matką. Czy można być dobrą matką gdy się nie miało przykładu od własnej mamy? Louise niedługo się przekona. Jej matka zawsze była nieodpowiedzialna, lekkomyślna i niedojrzała. Jednak jednocześnie była pełna uroku i piękna. Dodatkowo uzależniona od narkotyków, które zawsze były ważniejsze. Louise zawsze była pionkiem w grze matki. Choroba sprawiła, że Alice i jej córka zbliżyły się do siebie. Czy można naprawić jeszcze tak toksyczny związek? Pablo jest mężem Louise. Widać, że mężczyzna bardzo ją kocha mimo, że pojawia się tylko w tle. Dziewczyną targają bardzo silne emocje jednak mąż to wytrzymuje. Młoda matka długo zastanawia się czy mówić przyszłej babci, że na świat niedługo przyjdzie jej wnuczka. Louise bardzo boi się czy ona będzie dobrą matką dla swojej córki. Czy ona podoła rodzicielstwu. Gdy nadchodzi śmierć matki dziewczyna kompletnie się rozsypuje. Louise czuje się złą córką bo nie robią na niej wrażenia kolejne przeżuty oraz zerowe szanse na wyleczenie. Jednak czytają tę relacje widzimy jak bardzo kobieta jest skrzywdzona przez życie i jak bardzo potrzebuje akceptacji córki.

 

Moja opinia: Książke pochłonełam w parę godzin. Mimo bardzo trudnej tematyki czyta się ją bardzo szybko. Zachwyciła mnie również okładka i jej chropowata faktura. Taka sama jest w "Żonie potwora". Żeby zrozumieć tę pozycje trzeba być albo bardzo mądrym i doświadczonym człowiekiem, albo przeżyć coś podobnego. W nie jednym domu relacja matka-córka jest bardzo toksyczna. Nie jedna córka czuje się "złą córką". Najbardziej zafascynowała mnie pierwszoosoba narracja. Jednak nie pamiętnik, a myśli głównej bohaterki. Widzimy wszystko z perspektywy myśli Louise. Lubie trudną tematyke i dlatego pewnie mnie zafascynowała ta książka. Lecz nie tylko. Chyba najbardziej w niej podoba mi się schemat myślowy. Jest taki prawdziwy. W jedna myśl zaprzecza drugiej. W jednej chwili kocha matkę, a w drugiej nie przejmuje się jej przeżutami. Przecież każdy doświadczony i zraniony człowiek tak ma. Zdecydowanie doświadczone osoby odnajdą siebie w tej książce. 

 

Na koniec taka mała reklama :) Książka została za grosze zakupiona w mojej ulubionej księgarni, którą serdecznie wszystkim polecam! Tak Czytam.

 

Moja ocena: *****

Skala ocen: * nie polecam ** nie moja bajka *** daje radę **** dobra ***** bardzo dobra ****** lotta poleca

"Żona potwora" Jacques Expert

lottagirl

11651172_992662307445289_229214458_n2

Czy na jesteś pewien, że znasz kogoś z kim żyjesz od 16 lat pod jednym dachem?

 

Fabuła: Państwo Darget to idealne małżeństwo. Simon jest przystojny, z klasą, po prostu idealny. Jego żona nie może uwieżyć, że wybrał właśnie ją. Przez 16 lat wspólnego życia często zmieniali miejsce zamieszkania. Pani Darget zgadzała się na wszystko bez słowa sprzeciwu. Doskonała matka, żona i sąsiadka. Zawsze to mąż decydował o wszystkim. Jednak to wszystko na pokaz. W rzeczywistości żona nienawidzi sąsiadów i podjudza męża do sprzeczek z nimi. W rzeczywistości mąż jest brutalny, wyzywa, nie wraca na noc, spotyka się z kobietami o wątpliwej reptutacji, nie interesuje się dziećmi. Nagle któregoś dnia do ich drzwi puka policja. W tym momencie zaczyna się również akcja książki. Pan Darget jest oskarżony o zabóstwo i gwałt. Zabił dziewczynkę - sąsiadke - której sam poszukiwał w ostatnich godzinach. W pewnym momencie okazuje się, że jest seryjnym mordercą i gwałcicielem. Czy jego żona aby na pewno przez tyle lat nic nie podejrzewała? Jak mogła żyjąc z nim pod jednym dachem niczego nie zauważyć? Piorąc koszule poplamione krwią nie można się niczego domyślić? Moim zdaniem by się nie domyślić trzeba być bardzo naiwnym.

 

Moja opinia: W książce mamy doczynienia z mieszanym czasem akcji. Część rozdziałów jest pisana z sali rozpraw. Widzimy tam Panią Darget, która jest narratorem. Reszta rozdziałów opowiada o wspólnym życiu małżonków. Podoba mi się taki rodzaj narracji oraz czasu. Książka wywarła na mnie dosyć duże wrażenie. Świetnie napisana. Jednak rozczarowałam się trochę naiwnością Pani Darget. Nie mam za wiele współczucia dla owej kobiety. Żona zastanawia się dlaczego media obwiniają też ją. Tylko jak nie obwiniać chociaż częściowo kogoś kto widział brutalność małżonka, a niczego nie zauważył? Albo może nie chciał widzieć? Pomimo mojego rozczarowania głupotą Pani Darget to zapamiętam tę książke na długo. Zdecydownie jednak nie jest dla każdego. Ja przeczytałam ją bardzo szybko. Jednak by ją czytać trzeba mieć mocne nerwy. 

 

Na koniec taka mała reklama :) Książka została za grosze zakupiona w mojej ulubionej księgarni, którą serdecznie wszystkim polecam! Tak Czytam.

 

Moja ocena: ****

Skala ocen: * nie polecam ** nie moja bajka *** daje radę **** dobra ***** bardzo dobra ****** lotta poleca

"Potrójny agent. Kret Al-Kaidy, który oszukał CIA" Joby Warrick

lottagirl

11696852_989603994417787_771080551_n

Chcesz poznać szczegóły ataku na baze CIA w Afganistanie? Chcesz dowiedzieć się jak pracować jednocześnie dla Al-Kaidy i CIA? 

 

Fabuła: Humam Chalil al-Balawi jest agentem CIA, który przeniknął do struktur Al-KAidy. CIA miało nagrodzić swojego wyjątkowego agenta za jego zasługi. Agent dostał się na sam szczyt siatki terrorystycznej. Miał nawet wystawić samego Osame bin Ladena. CIA nie wiedziało jednak o najważniejszym. Humam został zwerbowany przez wroga i stał się agentem Al-Kaidy. Agent dostarczał fakty dla obu swych organizacji. Pomógł nawet w zorganizowaniu największego terrorystycznego ataku od WTC, czyli ataku na baze CIA. 

 

Moja opinia: Jeżeli chce się dobrze zrozumieć książke to trzeba być na niej bardzo skupionym. Każde rozproszenie grozi nie zrozumieniem wątku. Joby Warrick oparł swą powieść na świetnie udokumentowanych faktach. Czytając tę książke zastanawiamy się "Czy to prawda?", "Jak to się mogło stać?". Mimo, że książka wymagała odemnie pewnego skupienia to bardzo mi się podobało. Miałam wrażenie jakbym miała doczynienia ze świetnym szpiegowskim thillerem. 

 

Moja ocena: ****

Skala ocen: * nie polecam ** nie moja bajka *** daje radę **** dobra ***** bardzo dobra ****** lotta poleca

"Daj mi" Irina Dienieżkina

lottagirl

11716098_989603971084456_1548961433_n

Świat nastolatków z ich perspektywy.

Fabuła: W książce znajduje się 11 oddzielnych opowieści. Każdą z nich łączy jednak głos młodego pokolenia, alkohol oraz sex. 

Moja opinia: Mnie książka rozczarowała. Spodziewałam się wielkiego WOOOW. Książke poleciła mi dobra znajoma. Ona czytała ją jako nastolatka i wpłyneła na nią dosyć mocno, wstrętem do alkoholu. Na mnie wpłyneła sennością. Męczyłam się czytając ją. Parę cytatów podobało mi się. Jednak w ogólnym rozrachunku mówie "dobranoc". Spodziewałam się czegoś mocniejszego, czegoś pokroju "Pamiętnika narkomanki" tylko bez narkotyków za to z alkoholem i sexem. Opinia znajomej i opis z tyłu książki postawiły poprzeczkę wysoko lecz ta pozycja jej nie przeskoczyła. 

 

Moja ocena: **

Skala ocen: * nie polecam ** nie moja bajka *** daje radę **** dobra ***** bardzo dobra ****** lotta poleca

 

"Kobieta bez przeszłości" Cathy Glass

lottagirl

kobieta_bez_przeszoci

Jak to jest nie pamiętać swojej przeszłości? Jak to jest znać tylko urywki ze swojego życia, które nie składają się w całość? 

 

Fabuła: Mandy jest dorosłą kobietą. Ma mężczyzne lecz nie pamięta swojego dzieciństwa. Gdy jej dziadek zaczyna ciężko chorować jedzie do domu wuja aby pomóc w opiece. Jako dziecko często przebywała w tym domu jednak nic nie pamięta. Stopniowo jednak obrazy pojawiają się przed jej oczami. Stopniowo przypomina sobie o rzeczach, które wyrzuciła ze swojej pamięci. Cała rodzina również milczy na ten temat mimo, że doskonale wiedzą co się działo. Mandy przypomina sobie również dlaczego jej stosunki z rodziną zostały zerwane. Prawda jest bardzo trudna do zaakceptowania. Wybaczenie wujowi nie jest proste. Mandy jednak próbuje żyć dalej i to jest najważniejsze.

 

Moja opinia: Książka trzyma cały czas w niepewności. Mamy podejrzenia co się stało w życiu bohaterki jednak niczego nie jesteśmy pewni. Książka niczym triller trzyma nas w niepewności. Jednak to nie jest triller, a prawdziwa historia biednej i skrzywdzonej kobiety. Cathy Glass znamy z książek które pisała o swoich podopiecznych. Cathy opisuje w nich opieke nad "trudnymi" dziećmi. Jest to jak na razie jedyna książka tej autorki gdzie opisuje historie kogoś innego. Nie ma w tej książce jej samej. Jednak jesteśmy doskonale przeniesieni w życie Mandy. Mnie osobiście książka zafascynowała. Nie należy zdecydowanie do łatwych książek jednak zdecydowanie polecam ją. 

 

Moja ocena: *****

Skala ocen: * nie polecam ** nie moja bajka *** daje radę **** dobra ***** bardzo dobra ****** lotta poleca

© Lotta w świecie książek
Blox.pl najciekawsze blogi w sieci